Interview Sport in Holland

Hieronder het interview:

Hoe ben je erbij gekomen om te gaan kickboksen?“Als kind wilde ik al op karate, maar dat mocht ik niet van mijn moeder. Toen ik ging studeren in Deventer en op mezelf ging wonen mocht ik het zelf bepalen. Ik werkte in de horeca en kwam daar mensen tegen die mij vertelden over kickboksen. De combinatie van karate en boksen leek mij wel wat”.

Hoe lang al?
“Ik ben echt begonnen toen ik 24 was. Ik maakte kennis met de sport toen ik negentien was, maar na een half jaar stopte ik er toen mee omdat ik een blessure had opgelopen waardoor ik moest stoppen. Na een paar jaar studeren en reizen wist ik dat het kickboksen meer voor mij betekende en besloot ik weer te beginnen”.

Hoe start je met kickboksen?“Ik ben begonnen met zo’n twee tot drie keer per week te trainen in een beginnergroep. Dat was in 2000. In 2004 heb ik gevraagd of ik aan een wedstrijd mee mocht doen en dat mocht! Bij mij op de club bepaalt de trainer of je al klaar bent voor wedstrijden. Is je techniek en vooral je motivatie goed? Dan mag je!”

Heb je bepaalde ‘talenten’ nodig om goed te zijn in je sport?“Je moet vooral mentaal heel sterk zijn. Daarnaast is slim en sterk zijn natuurlijk een enorm voordeel. Het kunnen incasseren hoort er natuurlijk ook bij en het omgaan met blessures”.

Hoe zien jouw trainingen er nu uit?
“Normaal train ik zo’n vijf tot zes dagen per week. Vlak voor wedstrijden train ik nog meer, ook vijf keer per week, maar op twee of drie dagen, twee keer.

Hoe zien de verschillende klassen er uit?“Je wordt altijd ingedeeld in gewichtsklassen. Voor mij is dat bijna altijd de gewichtsklasse tussen de 55 en 57 kilo. Dat is mijn natuurlijke gewicht en daarbij voel ik me het sterkst!”.

Heb je doelen nodig en werk je daar nu ook naar toe?“Je hebt altijd wel een doel. Heeft het niets met een wedstrijd te maken, dan is het wel een trainingsdoel. Zo kan mijn trainingsdoel zijn: minder geraakt worden, minder klappen incasseren of mijn voetenwerk verbeteren”.

Zit je niet constant onder de blauwe plekken?“Ik train al acht jaar in het kickboksen en heb zelden blauwe plekken en ik heb tot nu toe maar twee keer een bloedneus gehad. Natuurlijk ben ik wel eens geblesseerd, maar dat ligt meer aan mezelf. Soms heb ik een kleine blessure en ga ik toch door waardoor het veel ernstiger en chronisch wordt”.

Is het een dure sport?“Je kunt lessen volgen bij een sportschool. Bij ons kun voor €108,- voor 3 maanden iedere dag trainen en krijg je les van Docenten met een diploma. De eerste paar lessen kun je vaak meetrainen en de handschoenen, bitje etc. lenen van de sportschool. Vind je de sport echt tof en wil je er in verder, dan moet je, je eigen handschoenen, bitje, scheenbeschermers kopen. Op internet kun je gemakkelijk vinden of er een sportschool bij jou in de buurt is die trainingen geeft”.

Heb je nog tips?
“Zoek iets wat je echt leuk vindt! Alleen dan hou je het sporten vol. Het leuke aan sporten is dat je steeds nieuwe dingen kunt bijleren: je trainingsdoelen kun je altijd bijstellen. Zo ben ik in september begonnen met boksen. Daardoor leer ik ook iets bij en kan ik mijn bokskwaliteiten bij het kickboksen verbeteren. Nu combineer ik beide sporten. En stel dat ik het niet leuk meer vind, dan ga ik iets anders doen. Dan ga ik hardlopen ofzo. Wel blijf ik altijd in de vechtsport werken”.

Krista is ambassadrice van Jane Goodall Foundation Nederland. Dit is haar andere grote passie. Aankomende zomer zal ze voor de 2e keer naar Afrika gaan om daar de projecten van Jane Goodall te bezoeken. Meer hierover kun je hier kun je hier lezen. Wil je wel eens een seminar van Krista volgen? Klik dan hier. Wil je Krista blijven volgen? Hou dan haar website in de gaten.

http://www.sportinholland.nl

Wereldtitel Kickboksen op 17 oktober 2009

Verslag mijn wedstrijd:

De eerste en tweede ronde ging het redelijk goed en deed ik wat mijn hoek aan me vroeg. In de 3e ronde ging het verkeerd en liet ik haar in mijn spel komen. Ik had voor mijn gevoel geen kracht meer en had pijn aan mijn linkerknie en bovenbeen. De pijn begon steeds meer te overheersen en daardoor vergat ik mijn spel te spelen. Van de 4e ronde weet ik eigenlijk niet meer wat ik heb gedaan. In de 5e ronde heb ik alles gegeven wat ik op dat moment bezat, maar ook dat was zeker niet wat ik normaal gesproken kan. Waar was mijn kracht? Waarom maakte ik geen lowkicks?? Ik miste mijn agressie en mijn wapens.

Conclusie: ik heb mijn titel weggegeven aan een vrouw die op dat moment meer kracht en wil had om te winnen. Was ze beter? Ja, op dat moment wel!

Wat heb ik er van geleerd?
Dat ik me zowel fysiek als mentaal helemaal op en top moet voelen. Helaas was dat niet het geval de afgelopen paar maanden. Het fysieke deel zat wel goed, maar door alle prive-problemen van de laatste tijd heb ik me mentaal veel minder goed kunnen voorbereiden. Ik ga me nu even terugtrekken om weer helemaal sterk terug te komen. Eerst alles op orde hebben in mijn leven en daarna kom ik ijzersterk terug!

Ik hoop dan ook dat ik volgend jaar de kans krijg om mijn titel weer naar huis te brengen, daar waar hij hoort!

Titiana see you in the ring again!

Ik ga nu onder de wol en mijn blessures laten helen. Ik heb ook echt vakantie nodig.

Ik wil nog even iedereen bedanken die mij gesteund heeft de afgelopen tijd. Al was het maar een smsje, een mailtje of een krabbel op hyves. Ik heb zo’n heftige periode achter de rug en dan heb je steun en vertouwen nodig.

Mijn speciale dank gaat uit naar Fred, Mama, Esther, Daan, Cor, Tine en Tom, Germaine, Jemyma, Lucia en naar mijn honden en mijn konijn.

Liefs Kris

Dreams can come true….never stop dreaming….

Lieve allemaal,

Zoals jullie misschien al weten ben ik afgelopen jaar Ambassadrise geworden van het Jane goodall Instituut Nederland. Een droom van me die werkelijk is geworden! Drs. Jane Goodall is al jaren een inspiratie voor mij. Ze heeft zoveel bereikt en nog steeds is ze dagelijks bezig met het nastreven van haar doelen en dat op haar leeftijd, 75 jaar! Ik heb haar dit jaar mogen ontmoeten op onze sportschool in Arnhem. Ik was zo onder de indruk van haar aanwezigheid en van haar power, dat ik gewoon onzeker was tijdens het lesgeven aan mijn kindergroep. Gelukkig waren mijn kinderen zo lief om aandachtig te luisteren naar het prachtige verhaal dat Jane ons vertelde. We konden eigenlijk niets anders dan met open mond luisteren, want het was zo ontzettend inspirerend.

Ik moet hier iets mee doen……Ik wil terug naar Oeganda! Er is iets daar……..Dus

ga ik half december terug naar Oeganda, de parel van Africa.

Ik ga naar het kantoor van het Jane Goodall Instituut en daar waar nodig natuurlijk helpen en misschien zelfs een les kickboksen geven. Ook ga ik een van andere grote dromen laten uitkomen…..namelijk wandelen en spelen met de chimpansees in het bos op Ngamba Island. (www.ngambaisland.org). Ngamba Island is een natuurgebied dat door het Jane Goodall Foundation is opgericht. Hier verblijven de chimpansees die niet terug kunnen in het wild. Ze krijgen dagelijkse zorg van de opgeleide verzorgers, die hun werk met veel liefde doen. Zonder hen, hebben deze chimpansees geen schijn van kans in Africa.

Waarom mijn liefde voor de mensapen?

Kijk eens goed in hun ogen! Het zijn zulke gevoelige dieren, je voelt de onschuld, je ziet het verdriet, je ziet hun plezier. Ze reageren impulsief, net zoals kinderen dat nog doen. Ze uiten zich op het moment dat ze het willen en schamen zich er niet voor. Zo mooi om te zien…..

En dan te weten, dat deze dieren bijna nergens meer vrij kunnen leven. Wij moeten ze beschermen, net zoals wij onze kinderen beschermen. Er zijn zoveel wees chimpansees, die hun moeder zijn verloren. Ze hebben onze liefde en steun nodig. Ze zijn getraumatiseerd en hebben vaak gezien dat hun moeder op een zeer brute wijze werd vermoord. Angst, pijn en trauma, zo begon hun leven. De verzorgers op Ngamba Island zijn hun redders in nood. De chimpansee heeft zo’n sterk overlevingsvermogen, dat hij zelfs weer mensen gaat vertrouwen en probeert te leren chimpansee te zijn. Dat raakt mij enorm.

Mijn passie gaat veel verder. Ieder dier raakt mijn hart. Ze zijn vaak afhankelijk van ons. Wij bepalen waar ze leven, hoe ze leven en met wie ze leven. Wie geeft ons dat recht?

En zelfs al hebben we dat recht, waarom laten we ze dan niet leven zoals ze willen leven?

Ik heb alle vrijheid in mijn leven gekregen. En daar ben ik mijn ouders ontzettend dankbaar voor! Nu de rest nog…..

Liefs Kris

En neem ook eens een kijkje op:

www.janegoodall.nl